Poeta in lingua sarda

Costantino Longu

Autore della poesia “Carrasegare de su settantotto”

Vai al profilo del poeta

Poesia in lingua sarda

Carrasegare de su Settantotto

Carrasegare de su settantotto

ma deo sos ispassos abbandono;

in custa ziminera mi accuzono,

bene mi lu affranzo su cappotto.

Duos truncheddos d’ elighe nodosu

los ponzo a conc’ a pare e los azzendo,

ca de sos annos su pesu l’ intendo,

troppu sò risultadu frittorosu.

At froccadu ed est froccande ancora,

nd’ est faladu su nie a sos peales;

tra su pesu ‘e sos annos e sos males,

non mi lassas bettare passu a fora.

Est sa frocca faghinde pizu russu,

totu cuguzat pianu pianu,

ma cando fia pius giovanu e sanu

nd’ apo rugradu prus altu ‘e cussu.

De sos carrasegares tenzo ammentu

cando faghian su ballu a cuncordu:

tres o battor cuncordos de accordu

animaian su divertimentu;

tando su corzu de babbai Pascale

cun boghe cantaiat attonada:

“Intr’ a ballare coi cricchinada…”

de Drochesa in su mannu piazzale.

Primma fit de sa gherra europea,

poi, medas de cussos balladores

prenos de vida, prenos de vigores,

sun ruttos in sa bellica pelea.

Ma istada no est sa gherra sola

chi luttu semenadu at a dogn’ ala:

su deghessette fit s’ annada mala,

su degheotto sa frebba ispagnola.

Cherind’ ismentigare su fastizu

poi torrados sunu sos isvagos,

in sas piazzas e in sos frundagos

sun sos sonettes bessidos a pizu.

Fin mastru Bozza e tiu Neddu Canu

sos sonadores pius preferidos;

e cantas nottes nde semus bessidos

dae sos ballos a part’ ‘e manzanu.

Bi andaian giovanas galanas

dignas de ogni bonu riguardu;

pro ballare s’ antigu ballu sardu

bi fini puru sas prus anzianas.

Ancora las ammento totu cuddas

distintas in su ballu e zeniosas,

como sas pius che sun in sas losas,

sas chi sun bias sun bezzas cadruddas.

Si faghian sas giovanas a biere

de tibè mascheradas e de sedas;

sas cumberticulas puru fini medas

ch’ imbentaian comicas de riere.

Si godiana s’ allegria vera

cun mascaras de lussu e d’ istravinzu:

Zuseppe Tanchis cun mastru Bainzu

nde cumbinian de onzi manera.

Sos chi tenian caddu curridore,

cun allegras festosas mascaradas,

e cantas nde faghian carreladas

da’ Su ‘e Tana a Santu Sarbadore.

Si uniana, tando, totu cuddos

chi a caddu tenian agilesa;

dae Corroncas a sa barza ‘e Drochesa

e cantu isconcadu nde an de puddos.

Su puddu, cun iscraccallios de assustu,

cun d’ una fune beniat suspesu

a conca in zosso, de sa pista in mesu,

su populu bi leaiat gustu

cando su curridore cun sa manu

l’ istrugaiat, fid’ unu delliriu.

De su poberu puddu, su martiriu

fidi un’ attu barbaru, inumanu.

Puddu, sende sa zente in su festinu,

idindedi ligadu a su presorzu,

disizaias s’ acculiadorzu

ue cantaias a donz’ arburinu.

Su intender su sonu ‘e sas ischiglias,

pro nois giovaneddos fin recreos;

bi fin sos chi si pesaian reos

faghinde acrobaticas pariglias.

Iscurigadu, poi de tantas lottas,

cun totu sos istrugados puddighinos,

si aunian in sos magasinos

cun allegria pro fagher rebottas.

Send’ ischicchizonande onzi tittone,

de sa brasia godinde su cheghentu,

torrand’ in segus cun su pensamentu

apo fattu cust’ umile cantone.

ARCHIVIO ALFABETICO

A B C D E F G H I J K L M N O P R S T U V Z